کمانچه یکی از سازهای موسیقی ایرانی است. از این ساز برای نخستین بار در کتاب موسیقی الکبیر فارابی نام برده شده است. این کتاب که در اوان دوره اسلامی و به طور اخص در قرن چهارم هجربی به رشته تحریر درآمده، نشان از قدمت ساز کمانچه در این خطه دارد.
به عبارت دیگر با استناد به این منبع و سند میتوان اذعان داشت این ساز حداقل از قرن چهارم ساخته و مورد استفاده قرار گرفته است. به نظر میرسد این ساز نیز در دوران صفویه کاربرد بسیاری داشته است. زیرا که در بسیاری از نگارههای بازمانده از این دوران، تصاویر نوازندگان مسلط به این ساز و نوازندگان آن گوناگون و متعدد تصویر شده است. در دوران قاجار نیز از اعتبار و شهرت کمانچه کاسته نشد و بر کاربرد این ساز اصیل ایرانی در دربار و عامه مردم افزوده شد. در سالهای اخیر از اعتبار و محبوبیت این ساز نه تنها کاسته نشده، بلکه افزوده شده است.
کمانچه یکی از سازهای اصیل ایرانی به شمار میآید
این عامل باعث شده تا بسیاری از علاقهمندان به این ساز، به نواختن این ساز گرایش یابند. در آکادمی موسیقی چکاوک، این ساز نیز به دست برترین اساتید و مدرسان مجرب آموزش داده میشود تا هنرجویان لذت یک آموزش فوقالعاده را تجربه کرده و بیش از پیش به این ساز علاقهمند شوند.
ثریا اسماعیلی، مدرس و استاد درس کمانچه است که زیر نظر برترین مدرسان نواخت کمانچه را آموزش دیده است. این مدرس آموزش موسیقی را زیر نظر استادانی همانند محمدرضا لطفی، اردشیر کامکار، شهرام غلامپور و درویش رضا نظمی تکمیل کرده و در سال 1382 با ورود به دانشگاه تهران، آموزش علمی آموخت و بدین طریق زمینه علم و عمل را به هم آمیخت. این استاد مجرب عضو خانه موسیقی ایران بوده و افتخاراتی همانند دارای کارت صلاحیت، همکاری و اجرا با گروههای پرنیان، چکاد، لاله بهار، خجسته و رهاب اشاره داشت.
