گوش دادن موسیقی را میتوان یکی از تفریحات و کارهای روزمره هر انسان بهشمار آورد. آهنگی که هر فرد انتخاب میکند تحت تأثیر عواملی همانند سطح تحصیلات، فرهنگ، سواد موسیقیایی و طرز تفکر میباشد؛ اما، گوش دادن به موسیقی باعث تغییرات مشترکی در تمام افراد میشود. تغییراتی که در میان افراد متفاوت، کمتر و یا بیشتر است.
این نوع هنر را میتوان یکی از علایق عموم افراد در جامعه به شمار میآید که ریتم، ضربآهنگ و هماهنگی در آن از مهمترین اصول آن بهشمار میآید. ایجاد و زایش شخصیتی جدید در فرد شنونده، یعنی مسئله تنها شنیدن موسیقی نیست؛ بلکه، فرهنگی مطرح است که شنیدن آن آداب و اصول خاصی دارد. دلیل وجود این آداب آن است که موسیقی هنری درک کردنی و قابل فهم است. مرکز پردازش مربوط به موسیقی همان لُب مغز است که با نام زمانسنج و یا تمپرال شناخته میشود.
گوش دادن حداقل ده دقیقه در روز به موسیقیهای آرام باعث آرامش و افزایش صبر میشود.
این لُب، مرکز پردازش اطلاعات شنیداری همانند زبان و سایر محرکهای شنیداری میباشد. بدین دلیل هنر مذکور، تأثیر مستقیمی روی عملکرد مغز، خلاقیت، افزایش هوش و ایجاد احساساتی همانند شادی دارد. موسیقی تأثیر مستقیمی روی ضربان قلب و الگوی تنفسی انسان دارد. موسیقی از هر سبکی که باشد قادر است، مغز را از حالت سکون خارج کرده و باعث شکلگیری ورزش ویژهای برای مغز شود. به همین دلایل، پژوهشگران معتقدند، این هنر میتواند قابلیتهای بالقوه مغز را به حالت بالفعل درآورده و باعث افزایش هوش افراد شود. در نتیجه ی این اتفاقات، نمرات امتحانی، سطح یادگیری، اتصالات مغزی و هوش فضایی افراد بهبود یافته و به میزان قابل توجهی افزایش مییابد.
تغییرات مواد شیمیایی مغز
گوش دادن به موسیقیهای گوناگون، به خصوص موسیقی کلاسیک و بدونکلام، باعث تولید و افزایش حجم تولید دوپامین در مغز میشود. دوپامین، با عنوان ماده انگیزه شناخته میشود.
افزون بر ماده فوق، هورمون اکسی توسین با حجم بیشتری تولید میشود. این ماده باعث افزایش احساس صبر، اعتماد و آرامش میشود.
درمان از طریق موسیقی
نتایج بررسیها نشان میدهد، موسیقی درمانی کاربرد زیادی در رفع نیازهای جسمی، روانی و ذهنی دارد. به همین دلیل، در درمان بسیاری از بیماریها همانند دردهای مزمن عاطفی، زوال عقل و افسردگی حاد مورد استفاده قرار میگیرد.
