تاریخچه ویولن

ویولن را در مجموع، محبوب ترین ساز جهان می دانند. داشتن صدای خاص و طنین دار، این ساز را برای برای بسیاری از سبک های موسیقی مناسب کرده است. چه موسیقی تند و چه موسیقی های آهسته و آرام بخش می توانند از ویولن بهره مند شوند. در این مقاله می خواهیم درباره ی تاریخچه ویولن صحبت کنیم و اشاره ی مختصری به پیدایش آن داشته باشیم.
بایست توجه داشته باشیم که تاریخچه ی این ساز زهی و آرشه ای به اروپا و به قرن نهم میلادی بازمی گردد اما توسعه و پیدایش ویولن های مدرن روندی بسیار پیچیده و تدریجی را طی کرده است. در واقع ویولن امروزی فرم تکامل یافته ای از مجموعه ای از سازهای مشابه است. در حقیقت آنچه که در قرن نهم و در اروپا ایجاد شد، یک لیرای گلابی-شکل بود که بازتاب آن را امروزه در ویولن مدرن می توانیم ببینیم. همچنین سازهای دیگر هم بر ساخت آن موثر بوده اند.

بسیاری از مورخان بر این باور هستند که تاریخچه ی ویولن امروزی به این شکل است که اوایل قرن شانزدهم در نواحی شمالی ایتالیا پیدا شد. این ناحیه از ایتالیا در قرن های آتی نیز سنت ساختن ساز ویولن را حفظ کرد. معمولا چوب افرا برای ساختن این ساز در نزد سازندگان بسیار محبوب بود و امروز هم از این چوب برای ساخت ویولن استفاده می شود. این چوب در نواحی لومباردی به فراوانی یافت می شد.
شهر برسیا که در دامنه ی کوه های آلپ قرار دارد، اولین شهری بود که در زمینه ی ساخت ویولن به مهارت کامل و عالی رسید. در فوریه ی سال 1539 بود که هنرمند برجسته ای به نام آندره آ آماتی که استاد تمام در زمینه ی سازندگی ویولن بود، یک خانه را اجاره کرد (و بعدها خرید) و آن را به ورکشاپ آموزشی در کرمونا تبدیل کرد.
این خانه تا دویست سال آینده تحت مالکیت اعضای خانواده ی او و نوادگانش بود و به یکی از برجسته ترین ورکشاپ های سازی در اروپا تبدیل شد.

ویولن از سازهای پرطرفدار است که معمولا آن را روی شانه ی چپ قرار می دهند و با آرشه ای که در دست راست دارند، آن را می نوازند. از معروف ترین نوازنده های ویولن می توانیم به نیکولو پاگانینی و آنتونیو ویوالدی اشاره کنیم. هر دوی این موسیقیدانان بزرگ ایتالیایی بودند و با توچه به آنچه درباره ی تاریخچه ویولن گفتیم، ملیت این دو نباید تعجبی داشته باشد! آنتونیو ویوالدی در حقیقت یک کشیش ایتالیایی بود و او را با نام کشیش موقرمز هم خطاب می کردند.