در اين نوشته قصد داريم در مورد يكی از سبك های بسيار رايج و پرطرفدار موسيقی يعنی سبك راك صحبت كنيم و مطالبی را پيرامون اين سبك ارائه دهيم. در دهه ميانی 1950 نوعی جديد از موسيقی عامه پند يعنی پاپ به وجود آمد كه در ابتدا به آن راك اند رول می گفتند كه بعد ها به موسيقی راك شهرت يافت. در موسيقی راك شاهد سبك های متعدد و متنوعی هستيم اما اين موسيقی بيشتر به سبك آوازی گرايش دارد. در موسيقی راك شاهد ضرب آهنگ های خشن هستيم و همراهی گيتار الكتريك و صداهايی به شدت تقويت شده از جمله ويژگی های بارز اين سبك می باشد.
موسيقی راك بر گرفته از موسيقی بومی و موسيقی سرزمين های غربی در آمريكاست؛ ويژگی موسيقی غرب آمريكا عاميانه بودن و تكيه زياد به گيتار است كه تماما اين دو ويژگی را در موسيقی راك شاهد هستيم.
در دهه 1960 موسيقی راك كه همچنان مولفه ها و ويژگی های موسيقی عاميانه را جذب می كرد و آوازهای آن مرتبط با مسائل اصلی جامعه آمريكا يعنی جنگ، عدالت، تبعيض و نابرابری بود. در سالهای پايانی اين دهه موسيقی عامه پسند جايگاه ويژه ای در جامعه آمريكا داشت و با تمام قدرت رو به گسترش بود؛ در اين دوره موسيقی راك هم از تنوع زيادی برخوردار بود مانند راك عاميانه، راك جاز، راك كلاسيك، راك توهمی و راك اسيدی.
در سالهای 1970 و 1971 موسيقی راك صدمات زيادی خورد به طوری كه گروه بيتل ها كه از جمله گروه های اصلی موسيقی راك به شمار می رفت منحل شد و در عين ناباوری سه تن از برجسته ترين اساتيد و پيشگامان موسيقی راك يعنی جيمی هندريكس، جنيس جاپلين، جيم موريسون درگذشتند. با همه اين اتفاقات تلخ اما موسيقی راك همچنان محبوبيت خود را در جامعه حفظ كرد. در دهه 1970 شاهد تداوم بسياری از سبك های دهه 60 و احيای دوبار سبك راك اند رول بوديم. اتفاقی كه در اوايل دهه 1970 افتاد تركيب موسيقی راك با موسيقی محلی بود كه راك محلی نام گرفت و توانست به عنوان يكی از جريان اصلی سبك راك خود را مطرح كند. البته در همين دوره برخی از گروه ها راك مثل پالمر تمركز ويژه بر راك كلاسيك داشتند و عموما در اين حوزه فعال بودند.
در اواخر دهه 1970 و اوايل 1980 سبك جاز راك مورد توجه برخی گروه ها مانند شيكاگو قرار گرفت و شروع به اجراهای مختلف در اين زمينه كردند كه اين امر باعث شد تا موسيقی راك بيشتر از هميشه در ميان مخاطبان موسيقی و عموم جامعه رواج يابد. در اوايل دهه 1980 گروه های بريتانيایي مختلف از جمله پليس و كالچر كه با موج نو مرتبط بودند توانستند عملكرد خوبی در زمينه موسيقی راك از خود ارائه دهند. اين رويه دومين تسلط بريتانيايی ها بر موسيقی راك بعد از گروه بيتل ها بود و به نوعی گروه های انگليسی دوباره توانستند در اين عرصه حضوری پررنگ داشته باشن؛ اگروه های انگليسی ويژگی های خاص خود را داشتند به طوری كه از تكنيك های الكترونيك و سيتی سايرز استفاده می كردند سوای اين دو مورد اين گروه ها در هنگام اجرا ظاهری عجيب و غريب كه با عرف جامعه هيچ همخوانی نداشت.
در دهه 1980 اما تغييراتی در ذائقه مخاطبان به ويژه نوجوانان رخ داد و آن تمايل به سمت موسيقی متال بود؛ متال گونه ای از موسيقی راك كلاسيك يا به نوعی ابتدايی بود كه از طبل ها و گيتارهای الكتريك بهره می برد. اين سبك از موسيقی در متن و محتوا به هيچ وجه قائل به مرزهای اخلاقی نبود و مضامين مختلف از جمله مباحث خشونت آميز پای ثابت محتوا بودند. گروه های مختلفی در اين سبك فعاليت می كردند كه از جمله آنها می توان به كوييتر و متاليكا اشاره كرد. اين سبك از راك را بايد مبتذل ترين و بی بند و بار ترين سبك دانست كه هيچ خط قرمزی نداشت و محتواها با بدترين مضامين در روی صحنه به اجرا گذاشته می شدند. مخاطب اين سبك عموما نوجوانان و جوانان بودند كه بنا به ضرب آهنگ، ريتم و محتوای اين سبك مجذوب آن شدند.
