موسیقی تلفیقی در کنار هم قرار دادن دو و یا چند فرهنگ است که بتوانند در یک هدف و راستا با هم حرکت کنند. به نحوی که زیر شاخههای فرهنگی و هنری هیچ کدام از بین نرود. در حقیقت تلفیقی درست و صحیح است که ریشههای فرهنگی و هنری حفظ شود. از آنجایی که هنوز تعریف دقیقی از این ژانر موسیقی وجود ندارد، برخی کارشناسان موسیقی، تعریف خود را از موسیقی تلفیفی و یا فیوژن دارند. مسعود شعاری میگوید» زبان موسیقی گسترده است و مکاتب و سبکهای مختلف در طول سالیان از درون آن به وجود آمده است.
موسیقی تلفیقی، اختلا فرهنگی ملتها و دورانها است
به عنوان مثال، یک نفر تنبور نواز به شرق کشورش سفر میکرده با یک دو تار نواز به غرب کشورش میرفته یا رفت و آمد شاعران و موزیسینهای ایران و هند به هر دو کشور. پس دائما این داد و ستد و تبادل فرهنگی وجود داشته است. بر اثر این آمد و شدها، بر اثر این ترکیبها و این نوع روابط، موسیقیهای جدیدی به وجود میآید؛ اما در عصر خاضر به علت این که ارتباطات گسترده شده، سرعت ارتباطات بالا رفته و دیدن همزمان چند موزیسین میسر شده است.
به همین دلیل میتوان این موسیقی را تلفیقی نام گذاری کرد. اما نمیتوان از موسیقی تلفیقی تعریفی همانند موسیقی راک، جز و یا کلاسیک ارائه نمود. زیرا هر کدام سبک خاصی دارند که ما شاهد ترکیب و تلفیق آنها با یکدیگر هستیم. موسیقی تلفیقی، شاهد ترکیب، تلفیق و آمیزش دو و یا چند فرهنگ مختلف هستیم که دایرۀ گستردهای دارد. تنها تعریف سادهای که میتوان گفت این است که ترکیب چند فرهنگ موسیقیایی با یکدیگر است.
امروزه موسیقی تلفیقی توسعۀ بسیاری یافته است
نوازندۀ دیگر میگوید، تلفیق هم میتواند در ملودی و هم میتواند در آهنگ و هم در بافت و ساختار باشد. ترکیب سازبندی، ارکستراسیون و یا تلفیق تمامی اینها با یکدیگر باشد. اما، باید در نظر داشته باشیم که موسیقی تلفیقی کار جدیدی نیست و حتی در زمان درویش خان هم گروههای بودند که سازها را با هم تلفیقی کردند. امروزه بیشتر به اسم توجه میکنند، در حالی که کیفیت و ساختار آن مهم است.
