جادوی موسیقی

لحظاتی در زندگی وجود دارد که جادوی موسیقی ما را مسحور می کند و روح مان را در بر می گیرد. بسیاری از ما این تجربه داریم. موسیقی می تواند راهی برای غنا بخشیدن به عواطف ما باشد. متن یک آهنگ می تواند موجب رنج ما شود، می تواند روح مان را آزار دهد و قلب مان را از احساسات خاص لبریز کند. گوش کردن به موسیقی می تواند روح و جان ما را با هم یکی کند، هیجان را در ما برانگیزد و موجب شود نگاهی به درون بیندازیم و خودمان را دوباره بیابیم.

جادوی موسیقی همیشه همراه ما است، مخصوصا زمانی که واژه ها کارایی خود را از دست می دهند و از سخن گفتن باز می مانند. زمانی که نمی توانیم کلمات واقعی و پرمسما را برای بیان شادی یا اندوه خود پیدا کنیم، و زمانی که احساسات مان به ما اجازه ی حرف زدن نمی دهند، موسیقی است که می تواند کمک کننده باشد. موسیقی می تواند آسیب های عاطفی گذشته افراد را حل کند و با خود به سرزمین های دوردست ببرد. موسیقی عالم دورن ما را پالایش می کند و به رشد بیش تر ما منجر می شود. همان طور که نویسنده ی شهیر اسکار وایلد می گوید، هنر است که به اشک ها و خاطرات ما نزدیک تر است.

موسیقی در ثانیه های ابتدایی توانایی تغییر خلق و خوی ما را دارد. موسیقی می تواند شرایط را طوری فراهم کند که با تفکرات مان تنها باشیم و نخواهیم به کسی توضیحی بدهیم. موسیقی ما را به دنیایی جادویی می برد، جایی که در آن همه چیز قابل تحمل تر به نظر می رسد. جایی که بتوانیم آنقدر اشک بریزیم که بدنمان خشک شود، و یا به قدری بخندیم که التهاب گونه هایمان را حس کنیم.

جادوی موسیقی ، ماشین زمان!

تاثیر موسیقی بر روح، مانند تاثیر ورزش بر بدن است. به نظر می رسد ساده ترین و مستقیم ترین راه برای دستیابی به دنیای درون آدمی گوش کردن به موسیقی باشد. می توان با موسیقی این امکان را داشت که زنده باشیم و زندگی کنیم و احساسات مان را تا بی نهایت برانگیزیم. وقتی که در زندگی به مشکلی بر می خوریم یا وقتی که همه چیز می تواند ناراحت مان کند، یک ملودی آرام می تواند تسکین بخش بزرگی باشد. گفته می شود اگر یک موسیقی توانایی این را داشته باشد که روح شما را لمس کند، هرگز از خاطرتان محو نخواهد شد. موسیقی بهترین ماشین زمانی است که می توانیم تصور کنیم. در یک لحظه با شنیدن موسیقی خاصی می توان به گذشته های دوری رفت که خاطرات شیرین یا مسمومی را یادآوری می کند و این جادوی موسیقی نام دارد.