آموزش سلفژ ابزاری عالی برای یادگیری موسیقی، بینایی خوانی و درک تئوری موسیقی است.

این بخشی از زبان موسیقی برای قرن ها بوده است. برای بهره بردن از قدرت آموزش سلفژ، از فرزندتان بخواهید که هجاهای سلفژ را برای آهنگ هایی که روی آنها کار می کند به عنوان بخشی از تمرین روزانه موسیقی خود بخواند. تا به حال فکر کرده اید که چه کسی آن کلمات جالب Do، Re، Mi را مطرح کرده است؟ با ما تا پایان این مقاله از آموزشگاه موسیقی آوای چکاوک همراه باشید.

آموزش سولفژ از کجا آمد؟

حدود هزار سال پیش یک راهب ایتالیایی به نام گویدو بود که مشکلی جدی داشت.

او مسئول گروه کر در صومعه خود بود و برای کمک به راهبان دیگر در یادگیری سرودهای جدید مشکل داشت. در آن زمان، موسیقی مانند امروز نوشته نمی شد و تنها کاری که گیدو می توانست انجام دهد این بود که یک ملودی جدید را بارها و بارها بخواند تا زمانی که راهبان دیگر آن را دریافت کنند. گیدو راهی سریع‌تر برای آموزش آوازهای جدید می‌خواست، بنابراین تصمیم گرفت نت‌های مقیاس را نام‌گذاری کند. او از آوازی استفاده می کرد که هر سطر را یک نت بالاتر از سطر قبل شروع می کرد و اولین هجای هر سطر یعنی Ut، Re، Mi، Fa، So و La را می گرفت. آنقدر خوب کار کرد که گیدو و روشش در سرتاسر ایتالیا معروف شد. این سیستم که آموزش سلفژ نامیده می‌شود، به نوازندگان کمک می‌کند تا حسی از روابط بین نت‌ها در یک مقیاس ایجاد کنند.

چرا آموزش سولفژ مفید است؟

آموزش سلفژ برای شناسایی روابط بین نت های مختلف در موسیقی عالی است.

به هنرجو کمک می کند تا الگوها را درک کرده و بشناسد. الگویی در موسیقی که اغلب می شنوید So-Do است. دانشجویان موسیقی که در مقیاس سلفژ آموزش دیده اند، می توانند آن فاصله را بشنوند و بدانند که چیست. اسمی برای آن دارند. اگر نامی برای چیزی ندارید، زمانی که آن الگو ظاهر می شود، برای مغز کمتر آشکار می شود. هر نت عملکرد خاصی در مقیاس دارد و سلفژ به شما کمک می‌کند بدانید که وظیفه هر نت چیست. به عنوان مثال، Do نت پایه اصلی است. بیش از 99٪ آهنگ ها در Do به پایان می رسند. این نت است که باعث می شود احساس کنیم آهنگ تمام شده است.

اشکال سلفژ

دو شکل اصلی از آموزش سلفژ در حال حاضر وجود دارد و معمولاً توسط نوازندگان در سراسر جهان استفاده می شود.

این سیستم ها ممکن است هنگام مطالعه در مورد آنها پیچیده به نظر برسند، اما هر دو برای انواع بسیار خاص موقعیت ها مفید هستند. ممکن است فکر کردن به خود سلفژ به عنوان الگویی برای نشان دادن فواصل زمانی کمک کند، اما این که «ثابت» یا «متحرک» باشد بر گام واقعی آهنگ تأثیر می‌گذارد.

این دو سیستم با توجه به استفاده آنها از هجاهای اصلی، و اینکه آیا آنها همیشه نشان دهنده زیر و بم های یکسان هستند یا نه، یا می توانند نسبت به یکدیگر جابجا شوند، متفاوت هستند. هر دو برای موقعیت های خاص مفید هستند، اما بسیاری از فرهنگ های آموزش موسیقی یکی یا دیگری را آموزش می دهند.

آموزش سلفژ در موسیقی چیست؟

علائم و هجاهای دست سلفژ که ​​به هر نت اختصاص داده می شود، کلیدهای فیزیکی را نشان می دهد که می توانیم بر روی ساز خود بزنیم.آنها راهی هستند که می توانیم حرکت زیر و بم و فواصل در صدا یا گوش خود را نشان دهیم، زیرا تعریف هر هجا مطابق با یک نت نوشته شده است. آموزش سلفژ برای پیانو نیز مفید است زیرا به ما امکان می دهد روش جدیدی برای یادگیری و درک مقیاس ها تعیین کنیم.

در حالی که یادگیری و آموزش سلفژ در موسیقی، باید درک کنید که بخش بزرگی از آموزش موسیقی برای خوانندگان است. هجاهای سلفژ ابزاری باورنکردنی برای افزایش تمرین گوش و صدای نسبی شما و یادگیری شنیدن ذهنی موسیقی بدون نیاز به نواختن نت ها با ساز هستند.

جهت کسب اطلاعات بیشتر در خصوص آموزش تخصصی سلفژ کودکان به پیج اینستاگرام مراجعه فرمایید.