در اين مقاله قصد داريم در خصوص سازی صحبت كنيم كه مشهور به ساز پادشاهان است. تروپت از شناخته شده ترين سازهای موسيقی است كه در نوع سازهای بادی برنجی قرار می گيرد و در بين اين گروه از سازها زيرترين صدا را دارد. تروپت دارای هفتاد قطعه ريز و درست است البته تعداد اين قطعه كمی متفاوت و به شركت سازنده بستگی دارد. در خصوص جنس ساز هم بايد گفت كه اين ساز از آلياژ برنج ساخته می شود و از استحكام قابل توجه ای برخوردار است. همچنين بايد به اين موضوع اشاره كرد كه اين ساز در موسيقی های كلاسيك، جاز و پاپ كاربرد دارد.
اين ساز دارای انواع مختلفی از جمله ترومپت دو، سی بمل، می، لا و سل است كه هركدام دامنه صوتی خاص خود را دارند و دارای كاركردهای خاص خود هستند. البته ناگفته نماند كه پركاربرد ترين نوع ترومپت در واقع ترومپت سی بمل است كه دارای طول لوله 1.48 متری است. معمولا مؤلفه هايی كه برای انتخاب نوع ترومپت در نظر می گيرند مواردی نظير سادگی اجرای نت و قطعه، مناسب بودن صدا كه يكی از اصلی ترين فاكتور هاست و رنگ ساز است.
اساتيدی همچون مصطفی گرگين زاده، محمود قراملكی، منوچهر بيگلری، اميد حاجيلی و نصرالله زرين پنجه از جمله بزرگان نوازندگی ترومپت در ايران به شمار می روند. در مقياس جهانی هم اين ساز نوازندگان بزرگ زيادی دارد از جمله كريس باتی، كليفورد براون، آلن رابين، مارك آيشام، چت بيكر، تد جونز، مايلز ديويس و…
اگر بخواهيم نگاهی به ساختار ترومپت داشته باشيم بايد گفت كه اين ساز صدایی رسا، نافذ و زيبا دارد و به جهت فركانس های صوتی صدای دو ترومپت برابر است با بيست تا سی ويلن. از ترومپت بيشتر در همنوازی ها استفاده می شود و كمترين شاهد تكنوازی ترومپت در اجراها هستيم. بخش بالايی ترومپت يعنی قسمت دهانی به شكل فنجان و البته كم عمق است و بخش انتهايی به يك ناقوس كوچك ختم می شود. اگر نگاهی به اين ساز داشته باشيم سه كليد را در روی آن مشاده می كنيم كه اين سه كليد به سه دريچه متصل است؛ اگر كليد اول را فشار دهيم دريچه مربوط به آن باز می شود كه منجر به نيم پرده بم شدن صدا می شود. با فشردن كليد دوم و باز شدن دريچه آن صدا نيم پرده كاهش می يابد و فشردن دكمه يا كليد سوم منجر به كاهش صدا به ميزان يك و نيم پرده می شود.
ترومپت از جمله سازهای قديمی و با قدمت است به طوری كه تقريبا 1500 سال قبل از ميلاد مسيح در ميان نظاميان و ارتش روم رواج داشته است. اگر اين سازها را نسل اول ترومپت در نظر بگيريم بايد گفت كه اين سازها از چوب خيزران و شاخ حيوانات ساخته می شد و محل استفاده اين سازها شكارگاه ها و يا جنگ ها بود. با گذشت زمان يونانيان توانستند ترومپت های فلزی را بسازند و آن را جايگزين نمونه های قديمی تر بكنند. تقريبا از قرن 7 تا 13 ميلادی انواع ترومپت های استخوانی و صدفی ساخته شد. نكته بسيار قابل توجه اينكه در مصر باستان از ترومپت های فلزی كه عموما از نقره و مس ساخته می شد برای امور نظامی مانند جنگ و رژه استفاده می شد. در مورد ورود اين ساز به ايران هم بايد گفت كه اين ساز در دوران حكومت صفويه وارد ايران شد كه البته در همين دوران هم در تركيه رواج پيدا كرد.
نيازی به گفتن نيست كه ترومپت های قديمی علاوه بر جنس در ساختار و شكل هم با ترومپت های امروزی متفاوت بودند. كليدهایی كه روی سازهای امروزی وجود دارد و يكی از اجزای اصلی اين ساز به شمار می رود در سال 1810 و توسط فردی به نام هليدی طراحی شد و توانست اين ابداع و اختراع را به نام خود ثبت كند. به جرات می توان گفت كه قرار دادن اين كليدها منجر به تحولی بزرگ در اين ساز شد و باعث ايجاد تغييرات فراوانی نسبت به نمونه های قديمی تر شد.
