سنتور انواع گوناگون و متنوعی دارد که امکان ساخت این ساز در هر اندازهای وجـود دارد. هر یک بنابر شیوه ی تولید دارای صوت و وسعت متفاوتی دارد. این عامل باعث شده تا ساز مذکوردر شرایط و برای تولید انواع اصوات استفاده شود. در ادامه به توضیح هر یک از انواع سنتور پرداخته خواهد شد.
استاندارد یا سنتور سل کوک نه خرک
این ساز مهمترین و معمولترین نوع است. اکثر قطعاتی که برای این ساز در فضای بازاری نوشته شده، برای این نوع ساز است. در این نوع ساز، سیمهای خرک سوم، سل کوک است. سنتور سل کوک دارای سه پوزیسیون و هر پوزیسیون دارای 9 صدا است. پوزیسیون اول دارای صدای بم است که به آن سیمهای زرد گویند. پوزیسیون دوم، قسمت میانی است که سیمهای سفید بر روی آن قرار گرفته، پوزیسیون سوم قسمت زیر که به سیمهای پشت معروف است.
لاکوک
صدای این ساز یک پرده بمتر از ساز سل کوک است و سیمهای خرک سوم “لا” کوک است. برای اینکه نوازندگان حین کاربرد این ساز دچار مشکل اجرایی و نوع نتها بر روی ساز نشوند، نتنویسی بر روی این ساز یک پرده بمتر از صدادهی آن است.
سیکوک
صدای این ساز دوپرده بالاتر از سل کوک است. این ساز هم انتقالی در نظر گرفته میشود و نتنویسی برای آن دو پرده پایینتر از صدادهی آن است. این ساز در ارکستر ملی ایران سوپرانو در نظر گرفته شده است.
12 خرک و 14 خرک میکوک
در این سنتور، سیمهای خرک سوم نت می تنظیم میشود و هر پوزیسیون با نت دو شروع میشود. سنتورهای 12 و 14 خرک در قسمت بالایی هر پوزیسیون، نتهای مشترک بیشتری با پوزیسیون بعدی دارند و میتوان آلترههای مختلف را روی ساز کوک کرد تا امکان اجرای سنتور تقویت شود. ولی در این سنتور صداهای زیر صدای مطلوبی ندارند.
باس
این ساز یک اکتاو بمتر از سنتور استاندارد کوک میشود و نتنویسی برای آن با کلید سل و علامت 8 زیر آن است. بمترین سیم سنتور باس به جای نت می، نت دو کوک میشود. پوزیسیون سوم در نوع باس صدا دهی مطلوبی ندارد. این ساز برای قسمتهای بم که استاندارد قادر به اجرای آن نیست، طراحی شده است و در صداهای زیر، بسیار بهتر از باس است.
کروماتیک و کروماتیک بم
این دو مدل به پیشنهاد استاد دهلوی در سال 1337 برای اجرای اصوات بیشتر ساخته شد و امروزه کاربرد قابل توجهی در دنیای موسیقی ندارد. کروماتیک دارای 30 خرک برای 41 صدا است. کروماتیک بم دارای 35 خرک برای ایجاد 35 صدا است.
