فرمهای موسیقی فلامنکو از تنوع بالایی برخوردار هستند. به طور کلی، موسیقی فلامنکو را میتوان یکی از فرمها و دستگاههای رایج موسیقی به شمار آورد که در سالهای اخیر محبوبیت بسیاری کسب کرده است. در حال حاضر، موسیقی فلامنکو توسط آموزشگاههای برجستهای همانند آموزشگاه آوای چکاوک آموزش داده میشود. این سبک موسیقی همچون موسیقی ایرانی دارای فرمها و دستگاههای گوناگونی است و براساس لحن ملودیک و هارمونیک به انواع گوناگونی تقسیم میشود. مهمترین فرمهای موسیقی فلامنکو به شرح ذیل است:
آلگریاس
این کلمه به معنای شادی، سرور و در مواردی احساسات عمیق آمیخته با غم و اندوه است. آلگریاس در خانواده فرمهای کانتینیاس جای دارد که موسیقی آوازی میباشد و در شهری به نام کادیز ابداع شده است. بسیاری از نظریهپردازان این فرم را برگرفته از ترانه شاد ملوانان آراگون میدانند. ترانههایی که در گامهای لا ماژور و می ماژور نواخته میشود.
سولئارس
نام این فرم به معنای دلتنگی، اندوه و احساس تنهایی است و با عنوان مادر سبک فلامنکو شناخته میشود. براساس نظریهپردازان این فرم جدیترین و عمیقترین فرم فلامنکو میتوان دانست. این فرم در فضایی ریتمیک و سنگین اجرا میشود. این فرم دارای سبکهای گوناگونی همانند بولریا، پولوس و کاناس میباشد.
سگریاس
این فرم همراه با ریتمی ملایم و آرام نواخته و خوانده میشود. این فرم دارای آواز و موسیقی بسیار آرام و حزن انگیز است که عمدتاً بدون گیتار اجرا میشود. در چنین فرمی، معمولا صدای نالهای به گوش میرسد که در پی رهایی از بدبختی و فناناپذیری است.
فاندانگو
در این فرم نظم بالایی از ریتم قابل مشاهده است. رقص یکی از اجزای سبک فاندانگو به شمار میآید که باعث شادی و امیدبخشی میشود.
سویاناس
این نوع در زمره موسیقی محلی شاد و خوش آهنگی به شمار میآید که برخی به قطعات نوین این سبک فاندانگو نیز میگویند. این فرم بسیار چابک و سرزنده است و با سرعت آهستهتر از فاندانگو نواخته میشود.
تارانتاس
یکی از زیرشاخههای فاندانگو به شمار میآید که معمولا بدون ریتم اجرا میشود و مبین احساس حزن انگیز و متأثرکننده است. این لحن اغلب بر پایه نتهای فا دیز ساخته میشود.
