بدون شک موسیقی از همان بدو خلقت انسان‌ها در طبیعت وجود داشته است.در زمانیکه موسیقی چیزی نبوده جز صدای پرندگان، صدای جوی آب، صدای وزش باد از میان درختان و … که همین دلیلی شد تا اقدام به ساخت صدا‌های موسیقی دست ساز کنند.
برای شناختن ماهیت موسیقی باید یک مبدا برای موسیقی وجود داشته باشد. به همین دلیل فیلسوفان و دانشمندان نظریات و فرضیات بسیاری در این زمینه ارائه دادند.
افرادی، چون افلاطون، نیچه، هردر، ابن سینا و …. ژان ژاک روسو در سال ۱۷۶۷ و پس از آن دلابور در تالیفات خود موضوع موسیقی را مورد بحث قرار دادند. مردم فرانسه و انگلیس و پس از آن‌ها آلمانی‌ها جزو نخستین کسانی بودند که به تحقیق در این زمینه پرداختند.
شواهد و مستنداتی مبنی بر اینکه انسان‌های نئاندرتال (گونه‌ای از انسان‌های اولیه) با موسیقی آشنا بودند یا خیر، در دسترس نیست. ولی باستان‌شناسان و تاریخ‌دانان، مبدا پیدایش ساز‌هایی مثل طبل و نی را به اندوگونس‌ها نسبت داده‌اند. در آن زمان اندوگونس‌ها در مناطقی زندگی می‌کردند که درختان نی و میان تهی رشد می‌کرد، در هنگام وزش باد صدایی خوشایند از میان نی‌ها می‌گذشت و این امر توجه آن‌ها را به خود جلب کرد و موجب شد که برای اولین بار ساز نی را به عنوان یک آلت موسیقی مورد استفاده قرار دهند.
پس از آن وقتی پرندگانی مانند دارکوب منقار خود را به درخت می‌کوبیدند باعث شد که توجه انسان‌های آن زمان را جلب کند و ساز‌هایی مثل طبل را اختراع کنند. در آن زمان از این ساز‌ها به خصوص ساز‌های کوبه‌ای در زمان شکار و موارد اضطراری استفاده می‌کردند. رفته رفته پیشرفت کردند و نی و دف را با رقص و آواز برای شادی همراه کردند و پس از گذشت ۵۰ الی ۷۰ هزار سال آن موسیقی تبدیل به موسیقی امروزی شد.
هنر موسیقی هنری است که بشر به کمک آن اصوات همه احساسات و هیجانام اعم از شادی و غم و … را بیان کند، این هنر کهن از زمان های قدیم تا به امروز عضو جداناشدنی زندگی انسان بوده که همواره بشر از گوش دادن به آن احساس لذت و آرامش فراوان می کند.
پیدایش موسیقی میان محققان این هنر و علم والا مقام اختلاف نظر بسیاری وجود دارد، ولیکن آنچه محقق به نظر می رسد تاریخ بشریت قبل از آنکه قدرت تکلم و صحبت کردن را یاد گرفته باشد با هنر فرهیخته موسیقی کم و بیش آشنا بود و یکی علل های آن وزن ها و آهنگ ها و حتی آوا هایی که از حنجره اش بر می آمد اولین قدم ها در راه به وجود آمدن و پیدایش موسیقی بود.
در آن که اول وزن وجود داشت و کمی پس از آن صوت به وجود آمد، هیچ شکی نیست ولی ساز های موسیقی نیز به نوبه خود نخست از استخوان و پس از آن از وسیله های زهی مثل روده و تارهای گیاهی سر انجام از سیم ساخته شد.
قدمت موسیقی: البته برخی از شواهد حاکم بر این است که انسان با ضربه زدن و لمس کردن به ناقوس ها یا قندیل های سنگی که درون غار ها وجود داشته است و علاوه بر آن استفاده ازخود غار که به عنوان انعکاس دهنده صدا و صوت عمل می کرده است، به ایجاد صوت کمک قابلی می کردند. پس این هنر فرهیخته قدمت و طول عمر بسیاری دارد و امکان دارد از زمان نخستین ترقی انسان ها به همراه ما بوده باشد.
موسیقی آدمیان در اوایل پیدایش خود به هر حالت و شکلی که بود جنبه روحانی داشت و زمانی که این هنر به قالب ترکیب در آمد و یک حالت ریتمیک به خود گرفت باز هم در نیایش و ستایش خدایان و امور دینی به کار افتاد.
این هنر در نزد مردمان هند ، چینیان و مردم آشور و سومر قدمت و سابقه بسیاری دارد. در اثر اکتشافات باستان شناسی بعضی آلات و ساز های موسیقی که تولید صوت و صدا میکردند را یافته اند که ۶۰۰۰ تا ۸۰۰۰ سال سابقه تاریخی دارد.