در دنيای مدرن امروز تكنولوژی بر همه ابعاد زندگی بشر تاثير گذار بوده و تغييراتی را در جهت سهولت كار ايجاد كرده است. در اين فرايند و تغييرات، موسيقی هم بی‌نصيب نبوده و با ورود تكنولوژی تحولاتی در عرصه هنر و موسيقی ايجاد شده است كه از جمله اين تغييرات طراحی و ساخت سازهای جديد می‌باشد. از جمله اين سازها، پيانوهای ديجيتال يا الكتريكی هستند كه مانند هر پديده‌ی ديگری منتقدان خاص خود را دارند. طبيعی است كه اين مدل از سازها مانند سازهای كلاسيك، مزايا و معايبی دارند و می‌توان آن‌ها را مورد كنكاش و بررسی دقيق قرار داد و سپس در مورد اين مدل از سازها قضاوت كرد نه اينكه به صرف كلاسيك نبودن زير تيغ نقد قرار دهيم.

نظرات متعددی پيرامون پيانوهای الكتريكی مطرح است، به طوری كه برخی اين پيانوها را صرفا نوعی كيبورد می‌دانند و حتی آن‌ها را در رديف سازهای پيانو قرار نمی‌دهند. در مقابل برخی هم به نكات مثبت اين پيانوها پرداخته‌اند و كابردهايی برای اين مدل از پيانوها ذكر كرده‌اند.

 

از جمله مواردی كه می‌توان به عنوان امتياز برای اين پيانوها در نظر گرفت، حمل و جابجايی آسان است. برخلاف پيانوهای آكوستيك به ويژه گرند پيانوها كه جابجاييی و انتقال آن‌ها بسيار كار سخت و دشواری است، پيانوهای ديجيتال به راحتی قابل حمل هستند و چالشی در اين زمينه ندارند. از طرفی پيانوهای كلاسيك به علت حساسيت‌هايی كه دارند، ممكن است در جايجايی‌ها آسيب ببينند اما در مورد پيانوهای الكتريكی اساسا چنین مسئله‌ای مطرح نيست.

مزيت ديگری كه اين پيانوها دارند اين است كه برخلاف پيانوهای كلاسيك، نيازی به كوك شدن‌های دوره‌ای ندارند. در مقاله‌ای تحت عنوان انواع پيانو آكوستيك به اين موضوع پرداختيم كه پيانوهای كلاسيك هر 6 ماه یکبار نياز به كوك مجدد دارند ولی در پيانوهای الكتريكی چنين چيزی وجود ندارد.

در پيانوهای ديجيتال امكان ضبط نوازندگی وجود دارد و نوازندگان می‌توانند به راحتی و با كيفيت بالا قطعات خود را ضبط كنند. ضبط نوازندگی كاركردهای بسيار مختلفی دارد مثلا نوازندگانی كه هنوز دوره‌های آموزشی را سپری می‌كنند و به نوعی آماتور هستند می‌توانند هنگام تمرين نوازندگی آن را ضبط كنند و در زمانی مناسب فايل ضبط شده را بررسی و نقاط قوت و ضعف خود را به طور دقيق متوجه شوند.

موضوعی كه شايد به صراحت بتوان گفت مهم‌ترين مزيت پيانوهای ديجيتال به شمار می‌رود، امكان تنظيم صدا و قابليت نصب هدفون است. امروزه بنا به دلايل مختلف فضايی كه در اختيار افراد قرار دارد محدود است و نمی‌توان در اين فضا هر فعاليتی داشت. در واقع امروز بخش‌های زيادی از جمعيت در آپارتمان‌ها ساكن هستند و مرزهای فيزيكی حريم‌ها به شدت به هم نزدیك شده است. در چنين شرايطی نمی‌توان در محيط‌های مسكونی، فعاليت‌هايی مثل موسيقی را انجام داد كه صدا و فركانس بالايی را ايجاد می‌كنند. پييانوهای الكتريكی با قابليت تنظيم صدا و امكان نصب هدفون اين مشكل را برطرف كردند و افراد بدون دغدغه‌ی خاصی در اين زمينه و در هر محيطی می‌توانند به تمرين موسيقی بپردازند.

پيانوهای الكتريكی دارای انواع و مدل‌های بسيار مختلفی هستند، در اين مقاله به يكی از مدل‌های شناخته شده پيانو الكتريكی تحت عنوان پيانو كلاوينت می‌پردازيم.

پيانو كلاوينت

اين مدل از پيانوها در سبك ديسكو و فالك كاربرد دارند و توسط ارنست زاخارياس موسيقی دان آلمانی در سال 1960 طراحی شده است. اين پيانوها برای توليد صدا نياز به آمپلی فاير دارند به علاوه دارای 60 كليد و  دامنه 5 اكتاوی هستند. پيانوها به طور معمول دارای 88 كلاويه هستند كه اين موضوع در خصوص پيانوهای كلاوينت هم صدق می‌كند اما در مواردی، مدل‌هایی از اين پيانو با تعداد كلاويه كمتر عرضه شده است. از جمله مزايای ديگر اين پيانوها، تنوع بسيار زياد در مدل، طرح، اندازه، صفحه كليد و… می‌باشد. در خصوص قيمت هم بايد گفت، به نسبت، شرايط مناسب‌تری دارند و در مقايسه با پيانوهای آكوستيك قيمت‌شان معقول‌تر است. در خصوص معايب اين پيانوها هم بايد گفت صدا كيفيت مناسبی ندارد و به نوعی می‌توان گفت صدا واقعی به نظر نمی‌رسد.

در كل بايد گفت، پيانوهای آكوستيك كاملا نسبت به پيانوهای ديجتالی برتری دارند و پيانيست‌های حرفه‌ای قطعا، مدل كلاسيك اين ساز را مد نظر قرار می‌دهند. در كل پيانوهای الكتريكی بيشتر مناسب افراد آماتور و افرادی است كه قصد ندارند پيانو را به طور حرفه دنبال كنند.