محققان معتقدند برای شناخت هنرهای گوناگون باید ریشه آن را در سال‌های کهن مورد مطالعه قرار داده و با بصیرت و بینشی شگرف به آن نگریست. اما در مورد موسیقی، از آنجایی که این ساز در آغاز از اجزای لاینفک زندگی انسانی بوده، هیچ‌گاه نمی‌توان جریانی ابتدایی آن‌ها را مستقل از شئون زندگی برای آن قائل شد. در رابطه با موسیقی هیچ‌گاه نمی‌توان از تاریخ اختراع ساز و موسیقی اطلاع داشت و زمان دقیقی برای آن قائل شد. اگر بخواهیم برای موسیقی مبدایی جستجوی کنیم، ناگریز باید همه جلوه‌های موجود در جهان طبیعی نظیر جمادات، نباتات، حیوانات و انسان‌ها را در پیدایش موسیقی شریک بدانیم.

به طوری کمپ‌بل می‌گوید: «موسیقی آوای زمین، آسمان‌ها، امواج و طوفان‌ها انعکاس قطاری است که از دور دست‌ها به گوش می‌رسد، طنین صدای ضربان چکش نجاری که به کار مشغول است. از نخستین فریاد زندگی تا آخرین نفس در دم مرگ، از ضربان قلبمان تا تخیلات سر به فلک کشیده‌مان، در هر لحظه از زندگی، در پوششی از اصوات و ارتعاشات پیچیده شده‌ایم».

چینیان معتقدند جهان با صدای سازی خلق شده است

موسیقی از دیرباز ارتباط تنگاتنگی با محیط پیرامون افراد داشته است. به نحوی که می‌توان آن را بازنمایی آهنگین زندگی و تجربه زیستی افراد تلقی کرد. جنس صدای سازها، ضرب آهنگ و در نهایت موسیقایی که ساخته می‌شود، بازنمایی محیط انسان‌ها است. انسان در هر لحظه از زندگی خود، انگیزه‌های هنری را در عناصر طبیعت می‌بیند و هنرهای مختلف انسان، نتیجه برخورد او با عناصر و احساس تأثیرپذیر او از مظاهر گوناگون زندگی است. برای موسیقی‌دانان، همه چیز در مظهر موسیقی است. صدای حیوانات، نغمه پرندگان و حتی اصواتی که از عوامل طبیعی برمی‌خیزد، همه کم و بیش زیبا و نمونه توازن و آهنگ است.

از آن‌جایی که انسان‌های اولیه، در آغازین روزهای زندگی خود، آمیختگی بیش‌تری با طبیعت اطراف خود داشتند، پیوند و الفت او با موجودات طبیعت بیش‌تر بوده و آوای خوش موجودات بیش‌تر او را به خود جلب می‌کرد، البته برای این کشش و جاذبه، نمی‌توان آغاز مشخصی را در نظر گرفت. اما منشا آن را می‌توان در صدای ریزش آب، غرش آسمان، صدای باد و صدای سایر عناصر طبیعی دانست که البته توجه انسان‌ها به هر یک از این صداها، می‌تواند نقطه آغاز پیدایش موسیقی باشد.