موسيقي مردم پسند در ايران سابقه طولاني ندارد. نخستین نمونه این موسیقی به دوران مشروطه باز می‌گردد. در این دوران شاعر مشهور مشروطه، عارف قزوینی تصنیف‌ها و اشعاری زیبا و لطیف و مردم پسند را برای ردیف‌ها و دستگاه‌های موسیقی ایران تنظیم می‌کرد. از آنجایی که این شاعر تسلط کاملی به موسیقی داشت، استفاده از ردیف‌های دستگاه موسیقی ایران باعث پختگی، روانی، زیبایی و اصالت این آثار می‌شد.

نخستین بارقه‌های موسیقی مردم پسند ایران در دوران قاجار پدید آمد.

این قطعات موسیقی نخستین آثار موسیقی مردم پسند به شمار می‌آمد؛ اما، با تشکیل گروه‌های موسیقی سنتی و گروه‌های نوازی، قطعات تازه و نوینی برای موسیقی ایران ساخته شد که همگی رنگ و بویی جدید و متفاوت داشتند. این قطعات موسیقی عمدتا توسط گروهی از نوازندگان و خوانندگان با مضامین عاشقانه، اجتماعی، شاعرانه و مسائل روز ساخته و اجرا می‌شد. پس از تشکیل ارکسترهایی به تقلید از غرب، تصنیف‌های مردم پسند متفاوتی برای پخش در رادیو ایران (تأسیس 1318 شمسی) آماده شد. تأسیس رادیو ایران باعث شد تا روزانه بر تعداد خوانندگان، آهنگسازان و علاقه‌مندان این سبک افزوده شود.

 

 

به تدریج از ظرفیت‌های موسیقی ایرانی و غربی بهره گرفته شد و موسیقی های نوینی ساخته شد. اغلب اين فعاليت هـا در سـاليان دور در راستاي اجراي قطعات موسيقي غربي با استفاده از سازهاي ايراني متمرکز بوده است، که بارزترين نمونه از اين دست فعاليت ها در آثار کلنل علينقي وزيري بوده است که امروزه، کيوان ساکت ادامه دهنده راه وزيري است. دسته ديگر فعاليت هاي تلفيقي در راستاي به کار گيري موسيقي شرقي در بافت مونوفونيک موسيقي ايراني بوده اسـت. آثـار مسعود شعاري در اين ميان مثال زدني است. شعاري سعي مي کند با استفاده از فرم هاي موسيقيايي شرقي و به ويژه راگاهاي هندي به بسط ظرفيت هاي موسيقيايي ايراني بپردازد.

موسیقی مردم پسند ایران بر سلیقه مردم و درک مخاطبان عام جامعه تکیه دارد.

در عرصه موسيقي مردم پسند، توجه به جهان خارج، بيشتر در موسيقي قبل از انقلاب و در آثار خوانندگاني مانند ويگن ديده مي شود. از ويگن به عنوان اولين موزيسين ايراني ياد مي شود که فرم هاي موسيقيايي جاز را در موسيقي ايراني به کار بـرده اسـت. در سال هاي بعد از انقلاب توجه جدي به موسيقي پاپ غربي در سال هاي اخير اتفاق افتاده اسـت. در ابتـداي امـر، بيـشثر اين فعاليت ها اغلب به صورت غير مجاز و در گروه هاي به اصطلاح زير زميني به وقوع پيوسته است. در سـال هـاي اخيـر چنـين حرکتي را در موسيقي عامه پسند مجاز و رسمي کشور به وفور مي توان مشاهده کرد. اقبال گسترده از چنين حرکتي، اغلب در ميان نوازندگان و آهنگسازان جواني ديده مي شود که موسيقي سنتي ايراني را جوابگوي خواست ها و نيازهاي خود نمي دانند.

موسیقی مردم پسند در ایران، موسیقی پاپ، یکی از سبک‌های پرطرفدار و محبوب به شمار می‌آید.