یکی از سبک‌های موسیقی که قدمت کثیری دارد، موسیقی کلاسیک است. در میانۀ سدۀ هجدهم، اعتقاد به قدر خرد و تفکر چنان زیاد بود که به تدریج اقتدار بنیان‌های اجتماعی و مذهبی را متزلزل ساخت. فیلسوفان و نویسندگان به ویژه ولتر و دیدرو عصر خود را یک نقطۀ عطف بزرگ در تاریخ می‌دانستند و از آن با عنوان عصر روشنگری یاد می‌‌کردند. آن‌ها به پیشرفت انسان باور داشتند و برآن بودند که رسم و سنت که خرد بهترین راهنمای انسان است. اعتراض آن‌ها به امتیازهای اشرافیت و روحانیان، بازتابی از نگرش طبقه متوسط بود.

طبقه‌ای که برای کسب حقوق خود به ستیز برخواسته بود. این حال و هوای تازۀ فکری راهگشای انقلاب‌های فرانسه و آمریکا در پایان سده هجدهم شد. انقلاب در اندیشه و عمل با دگرگونی‌هایی در سبک هنرهای تجسمی همراه بود. در اوایل سدۀ هجدهم، سبک حجیم و سترگ باروک به سبک خودمانی‌تر رکوکو جای سپرد. در این دوره سلیقه موسیقیایی تغییرات شگرفی یافت. باخ، از پیشگامان سبک باروک در موسیقی بودند.

در این سبک، آهنگسازان بر سادگی و وضوح متمرکز بودند. توجه به ملودی خوش آهنگ و هارمونی ساده سبب شده که بافت پلی فونیک کنار گذاشته شود. کارل فیلیپ امانوئل باخ، موسیقی برخوردار از تقلید اکید پلی فونیک را خشک و مطرود و فضل فروشانه توصیف کرده است. آهنگسازان میانۀ سدۀ هجدهم، شنوندگان را با گونه‌ای از موسیقی که دارای تضادهای حالت و تم بودند، سرگرم می‌کردند. برای این موسیقی سبک و دلپذیر اصطلاح سبک گالان به کار می‌رفت. موسیقی کلاسیک خود دارای ویژگی‌های بارزی است که با این نام شناخته می‌شود.

تضاد حالت

ارائه تضاد و تنوع فراوان حالت، در موسیقی کلاسیک برجستگی تازه‌ای یافت. یک قطعه موسیقی کلاسیک دربردارندۀ حالت‌هایی متلاطم و پیوسته دگرگون شونده است. در آثار کلاسیک، موسیقی دراماتیک و خروشان می‌تواند نغمۀ رقصی در پی داشته باشد. در موسیقی کلاسیک ممکن است امواج موسیقیایی گاه ساکن، گاه خروشان و گاه هیجان انگیز باشد.

ریتم

انعطاف ریتم از عوامل دیگری است که به موسیقی کلاسیک تنوع می‌بخشد. موسیقی کلاسیک از الگوهای ریتمیک برخوردار است. در حالی که یک قطعه باروک الگوهای معدودی دارد که پیوسته و بارها تکرار می‌شوند. سبک کلاسیک، دربردارندۀ سکوت‌های نامتناظر، سنکوپ‌ها و گذرهای فراوان از نت‌های کشیده به نت‌های کوتاه است و دگرگونی یک الگوی ریتمیک به ال گویی دیگر ممکن است ناگهانی یا تدریجی رخ دهد.

بافت

موسیقی کلاسیک، در تقابل با بافت پلی فونیک موسیقی دورۀ پایانی باروک در اساس بافتی هرموفونیک دارد. با این همه در موسیقی کلاسیک بافت نیز به اندازۀ ریتم انعطاف پذیر است. در قطعه‌های کلاسیک، به تدریح یا ناگهان از یک بافت به بافت دیگر گریز زده می‌شود.

ملودی

ملودی کلاسیک از خوش‌آهنگ‌تری ملودی‌های موسیقی است. حتی تم‌ها و آثار بسیار پیچیده‌ای دارند و رنگ و بویی مردم پسند و عامه دارند و آهنگسازان کلاسیک نغمه‌های عامیانه دارند.